chtbs.jpg
Wyszukaj w portalu
projekty.jpg
konkurs.jpg
smieci.png
dzialki.png
mlodociani.png
odo.jpg
godziny.jpg
rm.png
rdpp.png
chodzieska_kadrta.jpg
karta.jpg
oferty_pracy.jpg
INWESTUJ.jpg
logo_senior_wigor_1.png
500plus.jpg
konsult.jpg
baner_zagosp.png
KARTA_SAM.png
ANKIETA.jpg
MPDSON.png
baner- mikroporady.jpg
rejestr_inst_baner.jpg
Rozlicz PIT w Chodzieżyw Chodzieży
Przekaż 1% w Chodzieżyw Chodzieży
Darmowy Program PIT dostarcza firma PITax.pl Łatwe podatki
pila.jpg
kl.jpg
1_PROC_min.jpg
poziom.gif
noclegi.gif
gastronomia.gif
kino.jpg
mzk.png
formul.png
chodzieski_275.jpg
E-Urzad
bip.jpg bom.jpg ep.jpg ue1.jpg
wybory.jpg
Miasto
Kalendarium historii miasta
Redakcja: Maciej Strzeliński, Dodany: 9.08.2010
Liczba wyświetleń: 14317
PDF
DRUKUJ
grafika
Balon o nazwie "Kolmar" wystartowal w roku 1909 z Chodzieży i dokonał przelotu aż nad Płw. Istria, nad M. Adriatyckim, gdzie ulegl katastrofie, w której zginęła załoga balonu.

Najstarsze ślady osadnictwa, jakie odnaleziono w Chodzieży, datuje się na około 2000 lat p.n.e. Z tego okresu pochodzi kurhan ziemny zlokalizowany przy dzisiejszej ulicy Słonecznej.

Niecałe pół tysiąca lat później, mikroregion chodzieski opanowała ludność tak zwanej kultury łużyckiej, której obecność utrzymywała się tu przez niemal dziesięć wieków. Jedno z cmentarzysk tej grupy etnicznej zostało odkryte przy dawnej ulicy Rzeźnickiej w latach 1904-1914.

We wczesnym średniowieczu osada o powierzchni 0,4 ha mieściła się na jednym ze stoków, na południowym brzegu Jeziora Miejskiego. Osada egzystowała prawdopodobnie w stuleciach od VIII do XI.

Pierwsza wzmianka pisana o Chodzieży pochodzi z 1403 roku. Nazwa „Chodzies” pojawia się w związku z imieniem plebana miejscowego kościoła parafialnego. Jednak zdaniem badaczy początków osady, z której bezpośrednio wywodzi się nasze miasto, należy szukać już co najmniej w XIII wieku. Według naukowców wówczas powstał tu pierwszy kościół parafialny.


1434 r.

król Władysław Jagiełło zezwolił Trojanowi z Łekna, z rodu Pałuków, na lokację miasta Chodzież na prawie magdeburskim. Miasto usytuowane na północ od wsi i zamku, zostało obdarzone przywilejem organizowania cotygodniowego targu oraz jednego w ciągu roku jarmarku.


Poł. XV w.

Chodzież była miastem prywatnym, należała do rodu Pałuków - Łekińskich, a następnie do rodziny Potulickich.

 

1540 r.
potwierdzenie przywileju lokacyjnego przez króla Zygmunta Starego. Chodzież uzyskała pozwolenie na organizowanie dwóch jarmarków rocznie.

 

1648 r.
dobra chodzieskie wraz z miastem Chodzież zostały sprzedane przez Piotra Potulickiego rodzinie Grudzińskich. Herb „Grzymała” Grudzińskich stał się pierwowzorem dla późniejszego herbu miasta.

 

1656 r.
na zaproszenie Grudzińskich przybyli do Chodzieży, ze spalonego miasta Leszna, niemieccy tkacze. Osiedlili się na północ od centrum tworząc zaczątek nowej ulicy nazwanej później „Nowe Miasto”, a następnie „Pod Lipami” (obecnie ul. Kościuszki).


pocz. XVIII w.

po okresie wielkiej zarazy, która w latach 1709- 1710 ogarnęła całą Wielkopolskę, do Chodzieży napłynęła druga fala ludności emigracyjnej. Przybysze, głównie sukiennicy, osiedlili się na terenie Nowego Miasta - powstało osiedle tkaczy.

 

1754 r.
w czasie pożaru spłonął kościół farny oraz duża część miasta.

1765 r.
według spisu ludności przeprowadzonego przez właściciela Chodzieży Zygmunta Grudzińskiego, w Chodzieży mieszkało ok. 1800-1900 osób - byli to Polacy, Niemcy i Żydzi.

 

1773 r.
po I rozbiorze Polski Chodzież znalazła się w granicach państwa pruskiego.

 

1774 r.
wzniesiono kościół ewangelicki, drewniany, usytuowany na terenie osiedla tkaczy na Nowym Mieście.

 

1805 r.
sukiennicy chodziescy sprowadzili z Berlina pierwsze maszyny do tkania i czesania sukna.

 

1806-1812 r.
przemarsze wojsk napoleońskich spowodowały znaczne zniszczenia.

 

1815 r.
po utworzeniu Królestwa Kongresowego Chodzież pozostała w granicach Prus. Niekorzystna sytuacja gospodarcza skłoniła wielu tkaczy do opuszczenia Chodzieży, przenieśli się oni m.in. w rejon Łodzi, gdzie w tym czasie rozwijał się przemysł włókienniczy.

 

1818 r.
utworzenie powiatu chodzieskiego.

 

1829-1831 r.
budowa nowego kościoła ewangelickiego. Kościół konstrukcji szachulcowej wzniesiono na miejscu poprzedniej zniszczonej świątyni (przy dzisiejszej ul. Kościuszki).

 

1830 r.
rodzina Grudzińskich sprzedaje Chodzież, na przestrzeni XIXw. właściciele często się zmieniają.

 

1840 r.
budowa murowanej dzwonnicy przy kościele parafialnym, dzwonnica została wzniesiona na miejscu starszej drewnianej, zniszczonej w czasie wielkiego pożaru miasta w 1838r.

 

1848-1886 r.
właścicielem Chodzieży wraz z częścią dóbr chodzieskich był Otto Koenigsmarck.

 

1854 r.
Otto Koenigsmarck sprzedał zniszczony zamek chodzieski kupcom niemieckim Ludwikowi Schnorrowi i Hermanowi Mullerowi z Frankfurtu nad Odrą.

 

1855 r.
na terenie zamku kupcy wybudowali fabrykę fajansu, która stała się wkrótce podstawą rozwoju gospodarczego Chodzieży.

 

1878 r.
zmiana nazwy miasta na Kolmar in Posen, w skrócie: Kolmar in P.

1879 r.
uruchomiono linię kolejową Poznań - Chodzież - Piła, wpłynęło to pozytywnie na rozwój gospodarczy miasta.

 

1897 r.
nastąpił dalszy rozwój przemysłu ceramicznego - otworzono fabrykę porcelany.

 

 

1919 r.

8 stycznia powstańcy wielkopolscy po ciężkich walkach zajęli Chodzież.

 

1920 r.
19 stycznia do miasta wkroczyły polskie władze wojskowe i polityczne. Chodzież została przywrócona do państwa polskiego, po przeszło 140 latach niewoli.

 

1920-1939 r.
w okresie międzywojennym Chodzież była ważnym ośrodkiem administracyjnym na pograniczu polsko- niemieckim.

 

1935 r.
strajki okupacyjne robotników zakładów fajansu; w tym okresie miasto uzyskało przydomek „Czerwona Chodzież”.

 

1939 r. 
7 listopada hitlerowskie władze okupacyjne dokonały masowego mordu na mieszkańcach Chodzieży i powiatu w pobliskich Górach Morzewskich.

 

1945 r.
w nocy, 22/23 stycznia wyzwoliły miasto spod okupacji hitlerowskiej wojska radzieckie.

 

PDF
DRUKUJ
POWRÓT
ZGŁOŚ
NIEŚCISŁOŚĆ